Νάξος, θερινός πλανήτης

Είναι ένα κείμενο που έγραψα το 2008 για τον καλοκαιρινό οδηγό της  "Athens Voice", όταν ακόμα ζούσε η Γκιζέλα. Για το θάνατό της δεν μπόρεσα να γράψω ούτε λέξη, διότι δεν αυτές δεν κατεβαίνουν, είναι παγιδευμένες στη μνήμη.  Αλλά για τη Γκιζέλα πρέπει να κάνουμε κάτι στο μέλλον.

(Το κείμενο έχει και ένα μικρό παρασκήνιο. Μετά την Athens Voice αναδημοσιεύτηκε και στα "Κορωνοδιάτικα χρονικά", χωρις όμως την τελευταία αναφορά στον ξάδερφο  μου, Μανόλη Κουφόπουλο, η οποία και εξαφανίστηκε χωρίς όμως να έχω ρωτηθεί!) 

Τέλος πάντων , η Νάξος είναι πάντα εδώ. Απολαύστε τη.  

Τα Καλοκαίρια ,τα Χριστούγεννα  και το Πάσχα στη Νάξο, τα περνούσαμε  όλοι μαζί με τη Γκιζέλα Ντάλι, στο Λυώνα, έναν άγριο όρμο στο ...πουθενά, βορειανατολικά , της Νάξου.   Μεγαλώσαμε και εκεί δουλεύοντας  στο μαγαζί που είχε στήσει το «Ρυάκα» κόβοντας σαλάτες και σερβίροντας μπύρες. Η Γκιζέλα Ντάλι, από τις εκρηκτικές ταινίες της δεκαετίας του 60 , από τον Ντίμη Δαδήρα και τον Άλκη Γιαννακά , τα άφησε όλα και αποσύρθηκε στο χωριό της μητέρας  της . Κυκλοφορούσε με τα στρατιωτικά ρούχα, πριν γίνουν της μόδας,  είχε ταξιδέψει στις ΗΠΑ και στις Ινδίες, και παρακολούθησε από κοντά κινήματα και ανθρώπους, και γύρισε ταινίες  στη Νάξο δεν υπήρχαν ακόμη δρόμοι...

Μια διαδικτυακή Κιβωτός αναμνήσεων της Κορώνου Νάξου

"Καθημερινή" 09.07.2011

Του Γιαννη Ελαφρου

Μια ψηφιακή Κιβωτός αναμνήσεων, ιστορίας και λαογραφίας του χωριού Κόρωνος της ορεινής Νάξου ταξιδεύει στο Διαδίκτυο. Μια σύγχρονη Κιβωτός, που αρμενίζει στις περασμένες δεκαετίες και στις εποχές που έρχονται, μέσω 15 ψηφιακών μπλογκ, που με αμέριστο μεράκι διαμόρφωσε ο 37χρονος Γιώργος Μανωλάς, με καταγωγή από το όμορφο χωριό. Το μοντέρνο του Διαδικτύου αγκαλιά με την παράδοση, με τις σύγχρονες ψηφιακές δυνατότητες να φέρνουν στο φως και να κρατούν παντοτινά ζωντανές κιτρινισμένες και σκισμένες φωτογραφίες των αρχών του 20ού αιώνα, ακόμα και του 19ου!

αναλυτικά στο http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_09/07/2011_448679

Μερικές σκέψεις για το Λύωνα

Τώρα που η ύφεση προχωρά, η γη αποκτά μια νέα αξία.Το δόγμα αλλάζει. Το τσιμέντο δεν μπορεί να θρέψει τον κόσμο, σε αντίθεση με το χώμα. Μια τέτοια στρατηγική καλλιεργειών μαζί με άλλες δράσεις θα μπορούσε να λειτουργήσει για την Ορεινή Νάξο και ειδικά με το Λύωνα.

Ο παραθαλάσσιος όρμος της Κορώνου έχει βέβαια ανάγκη μιας σειράς απαραίτητων επεμβάσεων προκειμένου να είναι σε θέση αρχικά να συγκεντρώσει επισκέπτες.
Επιγραμματικά αυτές έχουν ως εξής:
-Σύνδεσης του Λυώνα με λεωφορεία με Κόρωνο και Χώρα.
-Ολοκλήρωση του νέου Δρόμου από τη Μέση.
-Τοποθέτηση ασύρματου Internet.
-Μετατροπή των ορυχείων σε επισκέψιμους χώρους.
-Αποκατάσταση και λειτουργία των υφιστάμενων κτιρίων για το σμυρίγλι.
-Ανάπλαση του περιβόλου χώρου με δημιουργία πλατείας και παιδικής χαράς, χώρου στάθμευσης οχημάτων. Δημιουργία υποδομών στην παραλία. Απαγόρευση διέλευσης οχημάτων σε συγκεκριμένες ζώνες.

Να μπει η Ορεινή Νάξος στο ΕΣΠΑ!

Για όποιον δεν έχει καταλάβει το ΕΣΠΑ είναι η τελευταία δυνατότητα που έχει η Νάξος να αποκτήσει στοιχειώδεις υποδομές, στην εκπαίδευση, την υγεία, τους δρόμους και τα λιμάνια. Είναι η τελευταία σύνδεση με την ανάπτυξη. Μετά από απλώς δεν θα υπάρχουν κονδύλια! Αν, λοιπόν, υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να βλέπουν τη ζωή τους στη Νάξο 20 χρόνια αργότερα τώρα είναι η τελευταία ευκαιρία, όχι για μια νέα κατασπατάληση πόρων, αλλά για την αξιοποίηση της κοινής λογικής. Αυτή τη φορά πρέπει τα οφέλη να είναι για τους πολλούς, αλλιώς ας αφήσουμε τον τόπο στον τύχη του.

Για την Ορεινή Νάξο τα ζητήματα είναι πολλά. Ο πυρήνας όμως πρέπει να είναι η οικονομική ανάπτυξη διάρκειας 12 μηνών, σε συνδυασμό με την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών εκπαίδευσης και υγείας. Οι ιδές για το πως τα μειονεκτούντα χωριά της Ορεινής Νάξου μπορούν να αποκτήσουν οικονομική ζωή όλο το χρόνο, υπάρχουν. Για να γίνουν όμως πραγματικότητα πρέπει να γίνουν τα έργα υποδομής. Κάθε χωριό πρέπει όχι απλώς να συντάξει την ατζέντα του, αλλά και να ορίσει τα πρόσωπα που θα "τρέξουν" για να υλοποιηθούν σε συνεργασία με το νέο ενιαίο δήμου Νάξου. Τώρα , λοιπόν, που λόγω των εκλογών θα αρχίσουν να υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια, ήρθε η ώρα της δράσης των πολλών ανθρώπων.

Το παραμύθι έχει τέλος

Επιστρέφω μετά από καιρό για να γράψω ένα κείμενο που χρωστάω για το Λυώνα. Η ορεινή Νάξος είναι ιδιαίτερα όμορφη, όμως ορισμένα τμήματά της παραμένουν σε μια ηθελημένη αφάνεια. Μια τέτοια κατηγορία είναι και ο Λυώνας που φαίνεται πως έχει παγιδευτεί σε έναν άλλο χωροχρόνο όπου ορισμένοι πιστεύουν πως τους ανήκουν τα πάντα, ενώ η παροχή ανταποδοτικών υπηρεσιών από τη δημοτική αρχή, θεωρείται κάτι σαν χάρη, με έντονο το στοιχείο της μεροληψίας.

Και από τις γενικές παρατηρήσεις , στις ειδικές.
-Ο τόπος δεν έχει έναν λιμενοβραχιονα. Δεν νοείται πως περιοχή που "βλέπει" στο Ανατολικό Αιγαίο και αποτελεί περάσμα για τα πλοία της ακτοπλοϊας να μην έχει λιμάνι, αν και έναν αιώνα πριν μαούνες έμπαιναν στον Όρμο του Λυώνα.

-Ο δρόμος είναι τραγικός. Με ελάχιστη σήμανση, ανέμεσα στα ορυχεία, με θέα το κενό. Η διάνοιξη του δρόμου της Μέσης είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη για την ασφαλή μετακίνηση πολιτών και επισκεπτών.

-Οι άνθρωποι. Εχω γνωρίσει την καλοσύνη και τη φιλοξενία των κατοίκων της Κορώνου και του Λυώνα αλλά και ταυτόχρονα το μίσος, την οργή, την εξαπάτηση. Αυτά δεν αλλάζουν εύκολα.

-Η παραλία και η πλατεία του Λυώνα. Δεν υπάρχει ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Επί χρόνια δημοτικές αρχές και κάτοικοι αδιαφορούμε για αυτό το τμήμα του δημόσιου χώρου. Το προφανές για την παραλία θα ήταν η μετακίνηση των βότσαλων και η κατασκευής μιας πλατείας που θα επιτρέπει στα παιδιά να παίζουν με ασφάλεια στις διακοπές τους Και όταν μιλάμε για πλάτεία δεν εννοούμε τη "μαϊμού" που παρουσιάστηκε σε διάφορα έγγραφα πριν από χρόνια για να εξυπηρετήσει καιροσκοπικά σχέδια. Η πολιτική του "μεταξύ μας" είναι σοβαρός παράγοντας διατήρησης της σημερινής θλιβερής πραγματικότητας.

-Για όλα αυτά τα έργα χρειάζονται μελέτες από επιστήμονες . Είναι καθήκον της δημοτικής αρχής να διεκδικήσει τα χρήματα.

-Αλλά και πάλι αν δεν γίνουν όλα αυτά , η δημοτική αρχή έχει καθήκον για πρώτη φορά να αποτυπώσει την καταστροφή που έγινε σε κοινοτικό κτίριο, να δημιουργήσει τις προυποθέσεις για ένα ασφαλές περιβάλλον στην πλατεία και τον όρμο και να δημοπρατήσει θέσεις τραπεζοκαθισμάτων για τους καταστηματάρχες της περιοχής, για να τελείωνει και η γνωστή ενδοοικογενειακή κόντρα.

Η Νεότερη ιστορία της Νάξου

Δελτίο Τύπου

ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ 1800-2000 τόμος Α΄»
Εκδόθηκε και κυκλοφορεί το βιβλίο του φιλόλογου και πρώην Βουλευτή Κυκλάδων του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ι. Λεβογιάννη: «ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ 1800-2000» τόμος Α΄, που αποτελείται από 430 σελίδες.
Ο Β΄ τόμος (800 σελίδες περίπου) θα κυκλοφορήσει στις αρχές του καλοκαιριού 2010.
Ο πρώτος τόμος, στις 430 σελίδες του (με 146 εικόνες και 7 πίνακες), αναφέρεται κυρίως στην πολιτική ιστορία της Νάξου την περίοδο 1821-2000, έχοντας ως επίκεντρο τους πολιτικούς που εκπροσώπησαν τη Νάξο, αλλά και την Πάρο (στο διάστημα που υπαγόταν στην Επαρχία Νάξου), στη Βουλή, τις Εθνικές Συνελεύσεις, τις Εθνοσυνελεύσεις κ.λπ.
Συνολικά βιογραφούνται 58 πολιτικά πρόσωπα, από τα οποία 11 Παριανοί πολιτικοί του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα.
Σε ξεχωριστό κεφάλαιο του Α΄ τόμου γίνεται πλήρης και αναλυτική αναφορά στην αγωνιστική πορεία και δράση των δύο Ναξίων ηρώων, του Μανώλη Γλέζου και του Νικηφόρου Μανδηλαρά.
Με το δίτομο αυτό έργο τού συγγραφέα και πολιτικού Ν.Ι.Λεβογιάννη επιχειρείται, για πρώτη φορά, η καταγραφή της νεότερης ιστορίας της Νάξου (19ος και 20ος αιώνας).

Από τη Μικρασία, ως και το Λυώνα

"<<Από το Βόλο>>, συνεχίζει ο Νίκος Λαγός, <<με ναύλο βρεθήκαμε στην Πάτρα, η οικογένεια όμως έμειεν στο Βόλο. Ταξιδεύαμα όπου βρίσκαμε ναύλο. Παηγαίναμε και στην Κάρυστο και στην Άνδρο. Σ' ένα ταξίδι μας στην Κάρυστο μάθαμε για τη Νάξο. Στη Νάξο ήλθα με ναύλο και εδώ γνωρίσαμε τον έμπορο Μιχάλη Τριαντάφυλλο, έναν καλό και τίμιο έμπορο που μας φόρτωνε πατάτες για τον Πειραιά. Στον Πειραιά μας γνώρισε ο Νίκος Κουμερτάς, έμπορος της Κορώνου, και μας φόρτωσε με προορισμό το Λυώνα. Ο Κουμερτάς πάλι μας εγνώρισε στον έμπορο της Κωμιακής , το Μιχάλη Βιτζιλαίο και κάναμε φορτία από τον Απόλλωνα, πατάτες και κριεμμύδια για τον Πειραιά. "Μικρασιάτες Έλληνες πρόσφυγες στη Νάξου" του Αναστάσιου Ιακ. Ναυπλιώτη, από τις εκδόσεις Ιωλκός (σελ 300).