Για να τελειώνουμε με τις συγκρούσεις

Τα τελευταία χρόνια, στο Λυώνα είναι σε εξέλιξη μια ανούσια, αλλά και οδυνηρή, σύγκρουση μεταξύ δύο αδελφών που διαθέτουν ταβέρνες για τα "Καταστήματα" , του κτιρίου που στο παρελθόν αποτελούσε το διοικητήριο της επιχείρησης που εκμεταλλευόταν το σμυρίγλι.

Η σύγκρουση αυτή θα μπορούσε να λήξει , αν η δημοτική αρχή εφάρμοζε το νόμο, ικανοποιώντας συνάμα το αίτημα των ιδιοκτητών καταστημάτων για την πρόσβαση στη θάλασσα.

Η λύση αυτή είναι η εξής:

1 Άμεση αποκατάσταση του κτιρίου με στόχο τη μετατροπή του σε μουσείου Σμυριγλιού για το Λυώνα και άμεση απομάκρυνση του οποιουδήποτε εκμεταλλεύεται το χώρο σήμερα.

2 Χωρισμός της πλατείας από την εκβολή του χειμάρρου ως και τα Καταστήματα σε 3 ομοειδή τμήματα, χάραξη του χώρου για μικρό αριθμό τραπεζοκαθισμάτων και δημοπράτησή τους.

3 Ανάπλαση της πλατείας εκατέρωθεν του γεφυριού έτσι ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος για την ασφάλεια των παιδιών που παίζουν στο πλακόστρωτο, με τη δημιουργία παιδικής χαράς, πλακόστρωτου δρόμου για τους πεζούς και ζώνης ελεύθερης στάθμευσης.

4 Απαγόρευση της στάθμευσης των οχημάτων σε άλλη περιοχή εκτός της προκαθορισμένης και σίγουρα, σε χώρους δίπλα σε σπίτια.

Και κάτι ακόμη. Αυτές είναι ορισμένες σκέψεις. Μπορεί να μην είναι οι ιδανικές, αλλά μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για τη βιώσιμη ανάπτυξη της περιοχής.

3 προτάσεις για το Λυώνα

Όταν ήμουν μικρός ,οι διακοπές σήμαιναν Λυώνας. Τρεις μήνες το Καλοκαίρι, δεκαπέντε μέρες το Πάσχα, μια φορά και Χριστούγεννα. Κατεβαίναμε κάθε φορά με τον πατέρα μου και τη μητέρα φτιάχνοντας το σπίτι μας. Η πρώτη φορά ήταν μάλλον το 1980, όταν το σπίτι που αγόρασε ο πατέρας μου ήταν ακόμη πέτρινο. Ο καιρός κύλησε και ο Πανανής (για όσους τον ήξεραν) ο πατέρας μου έφυγε από τη ζωή. Το Μάρτιο του 1993.
...............

Στα χρόνια που κύλησαν ο Λυώνας δεν άλλαξε δραματικά. Μικροβελτιώσεις σε επιμέρους σημεία του τόπου, αλλά ποτέ κάτι μεγάλο, κάτι που θα άλλαζε την εικόνα και την οικονομία της περιοχής. Και δεν ήταν η Γκιζέλα , αυτός ο πολύτιμος άνθρωπος- να φωνάξει δεν θα γίνονταν ούτε το έργο της διευθέτησης της ροής του χειμάρρου.
Μετά και την φετινή μου επίσκεψη , στο Λυώνα αποφάσισα να καταγράψω τις σκέψεις μου για τον τόπο των παιδικών μου καλοκαιριών.Στο Λυώνα πρέπει να γίνουν άμεσα έργα υποδομής.

1.Ολοκλήρωση της κατασκευής του δρόμου από τη Μέση, έτσι ώστε να υπάρχει μια προ γρήγορη και το κυριότερο ασφαλής πρόσβασης από τη Νάξο προς τον όρμο

2. Κατασκευή λιμενοβραχίονα , ή έστω καταφυγίου με παράλληλη διευθέτηση της παραλίας, ώστε να μπορούν να κάνουν μπάνιο με ασφάλεια τα μικρά παιδιά και οι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας

3. Ανάπλαση της πλατείας , δηλαδή της περιοχής που εκτείνεται από τα Καταστήματα, τον Άη Γιώργη , την είσοδο του Λυώνα , το γεφύρι και την περιοχή από το Ρυάκα ως και την παραλία.

Σ' αυτά τα 3 επιμέρους ζητήματα , θα επανέλθω τις επόμενες ημέρες καταγράφοντας αναλυτικά τις σκέψεις μου. Το μόνο σημειώνω είναι πως χάθηκε ως σήμερα πολύς χρόνος, ανάμεσα σε έριδες και διχόνοιες σε ένα πολύ στενό τόπο.


Υ. Γ. Η φωτογραφία είναι από το oldnaxos.blogspot.com, ένα ωραίο blog με φωτογραφικό υλικό αρχείου για τη Νάξο.